Noaberpad, zaterdag 27-10-2012, Uelsen – Kalle, 21km.

Gisteren hebben we al een auto naar Kalle gebracht, ons eindpunt van vandaag. Dus kunnen we direct Loekie4doorrijden naar Uelsen. We hoeven alleen een nieuwe coach uit te zoeken. Omdat we vannacht de eerste vorst van het seizoen hebben gehad moet Winterloekie mee, de tweede dan. Hij is dolenthousiast en verzekert ons van zijn deskundige begeleiding.
Onderweg naar ons startpunt zien we de dampen van het water in de kanalen omhoog stijgen, een apart gezicht, maar wel mooi.
Was het gisteravond erg druk in Uelsen bij de kerk, zo vroeg op zaterdag is er nog niet veel te beleven. Dat is voor ons niet erg, lekker rustig op straat. We starten met een foto van het beeldje van de hannekemaaier, seizoenarbeiders uit Westfalen die in de zomer te voet naar Nederland kwamen om te werken op het land. Althans, dat zegt het boekje.
fietsenbusDan kunnen we beginnen met de route, die direct langs de bushalte voert. Fietsenbus, staat er. Korte tijd later komt er een bus aanrijden met een karretje erachter. Daar kunnen in rekken fietsen worden geplaatst die dan mee kunnen. Later zullen we meer bushaltes van de fietsenbus tegenkomen. Handig, lijkt ons.
Al snel lopen we Uelsen uit en belanden op veldweggetjes langs akkers en weilanden. Waar de schaduw op het land valt is het nog bevroren, waar de zon schijnt is het groen, of zwart. Hier en daar staan koeien, ze kiezen de zonnige delen van het grasland.
Het pad voert ons naar een bijzonder stukje heidelandschap, de Spöllberg. Er staan een stuk of 8 heuveltjes verspreid over het stukje grond. Het blijken grafheuvels te zijn. Eén ervan is best hoog en we hebben een leuk uitzicht over het land. We verlaten de hoge heuvel en passeren een infobord over de grafheuvels. Een eindje verder op de hei groeien mooie paddestoelen waar we natuurlijk wat foto’s van moeten maken.
Hierna voert het pad ons weer omhoog, we moeten verder klimmen, een andere heuvel op met een nieuw uitzicht. Leuk, dat afwisselende landschap, vooral nu we er de zon bij hebben.

routes

Maar als we verder lopen komen we weer langs de weilanden en akkers, die op zich weinig nieuws te bieden hebben. Het is wel mooi, maar weinig fotogeniek. Tot we bij de Vecht, hier in Duitsland de Vechte uitkomen, die illegale vechtwe moeten oversteken en een eindje moeten volgen. Een alternatieve route bij hoog water staat wel aangegeven maar die hebben we nu niet nodig. Dit treinloopt wel weer even leuk en we verlaten de rivier via een leuk stukje bos waar een smal pad door voert.
De route gaat door Esche, een klein dorpje langs de Vecht, we passeren twee maal het spoor, de goederenlijn van Nordhorn naar Emmlichheim.
Bij de bossen bij Scheerhorn komen we de eerste jaknikkers tegen. Hoewel het naar Schoonebeek nog een aardig eindje verder is wordt hier blijkbaar ook al aardig wat olie opgepompt. Op de kaart wemelt het van de tekentjes die een jaknikker moet voorstellen.
scheidsrechterNa het bos steken we de Lee over, een zijtak van de Vechte. Daarmee verlaten we het bos en gaan opnieuw verder langs de akkers en weilanden, tot we in Hoogstede weer de goederenspoorlijn en de Vechte oversteken. Nog een klein stukje tot het eindpunt in Kalle, waar de auto op ons staat te wachten. Eerst de andere ophalen in Uelsen, dan de eerste weer wegbrengen, naar het Oostersebos bij Schoonebeek. Het is een beetje lastig een parkeerplaatsje te vinden, het Oostersebos is geen bos, maar een beschermd stukje dorp met oude boerderijen en een museum. We vinden een plekje langs een sloot voor een boerderijtje. Hier staat ie wel goed voor een nachtje. We gaan naar huis, naar de rijst met kip, de warme kachel en een verfrissende douche.

nog meer paddestoelenop de brug over de vechtolieveldje bij scheerhorn

               Paddo's op de Spöllberg                                 Brug over de Vecht                                            Jaknikkers


 

Hoofdmenu

Login